Proces adaptacji do przedszkola może mieć wiele obliczy. Zazwyczaj mija niepostrzeżenie i maluch szybciutko zaczyna czuć się w przedszkolu jak w domu. Warto jednak postarać się wesprzeć nowego przedszkolaka, by jak najbardziej ułatwić mu to zadanie.Świetnym sposobem na to mogą być bajki- w końcu niemal każdy maluch uwielbia wspólne czytanie ciekawych historii. Wybór dziecięcej literatury związanej z procesem adaptacji, pierwszymi dniami w przedszkolu jest olbrzymi. Mamy dla Was kilka książek, które szczególnie polecamy.

Pierwszą z nich jest książka dla najmłodszych kandydatów do bycia przedszkolakiem. „W Przedszkolu” z serii Kolorowy Świat. Akademia Mądrego dziecka. To opowieść, która będzie idealna nawet dla 2.5 latków. Pełna kolorowych wesołych ilustracji książka skrywa w sobie opis typowego dnia w przedszkolu. Dodatkowo maluszek znajdzie w niej ruchome elementy, otwierane okienka – czyli to , co każdy maluch lubi najbardziej.

Drugą pozycją, która porusza temat pierwszych dnia w przedszkolnych murach jest historia Tosi i Julka – sympatycznego rodzeństwa, które podobnie jak Wasze dziecko, zaczyna swą przygodę z przedszkolem. Książeczka w mądry i ciepły sposób pokazuje, że nawet rodzeństwo może różnie przechodzić adaptację.

Kolejną naszą propozycją do poczytania przed 1 września jest popularny na całym świecie bestseller – picturebook o przygodach Kolorowego Potwora, który tym razem również wybiera się po raz pierwszy do przedszkola. Kolorowy Potwór- jak to Kolorowy Potwór- wypełniony jest wieloma emocjami- od strachu, lęku, zdenerwowania po wielką ekscytację nadchodzącą przygodą. Czy w przedszkolu czyha na maluchy kosmita? A może można tam spotkać dzikie zwierzęta? Czy będzie tam wesoło i bezpiecznie, jak zapewniają Potwora jego bliscy? To wspaniała historia, która pokaże dzieciom, że z jednej strony przedszkole to wspaniała przygoda, zaś z drugiej zupełnie normalną rzeczą jest to, że na początku mogą się czuć niepewnie- w końcu skoro nawet Potwory mogą się trochę bać nowości, to i im wolno poprzytulać się do Cioć, gdy poczują się smutne.

Na koniec mamy nieco bardziej zabawną historię o przedszkolu z przymrużeniem oka. „Tatu i Patu w przedszkolu” to szalona historia dwóch braci, którzy zamiast do SPA Szczęściarzy trafili do przedszkola WYSPA Szczęściarzy. Choć na początku pomyłka wydaje im się czymś fatalnym, z biegiem dnia coraz bardziej zaczyna im się w przedszkolu podobać. Okazuje się, że wcale nie chcą już trafić do SPA, bo w przedszkolu bawią się doskonale.

Okres jesienno-zimowy nieuchronnie wiąże się z infekcjami, zwłaszcza u dzieci. Spadek odporności organizmu dziecka sprawia, że są podatne na infekcje, zarówno bakteryjne, jak i wirusowe, takie jak grypa. Chociaż to normalne, że maluchy chorują, możemy zmniejszyć częstotliwość infekcji, odpowiednio wzmacniając odporność dziecka.

Układ immunologiczny dziecka wciąż jest na etapie kształtowania, a funkcje obronne w pełnym wymiarze zyskuje dopiero ok. 12 roku życia. Stąd częste zachorowania u przedszkolaków – mają one kontakt z rówieśnikami i całkiem nowymi zarazkami, innymi od tych, które są w domu i na które organizm zdążył się już uodpornić.

Warto wiedzieć, że częste infekcje dodatkowo osłabiają układ odpornościowy i w efekcie dziecko choruje jeszcze więcej. Dlatego warto zadbać o odporność dziecka.

Dieta na odporność

Zróżnicowana dieta bogata w witaminy i minerały to podstawa budowania naturalnej odporności. W codziennym dziecięcym menu nie może zabraknąć dużej ilości warzyw, produktów zbożowych oraz mlecznych, jaj, owoców, chudego mięsa oraz ryb. Do potraw warto dodawać czosnek, cebulę, por, czyli źródła naturalnych prebiotyków- znajdziemy je również w bananach, szparagach i karczochach. Bardzo ważne jest też, by dziecko spożywało posiłki regularnie, najlepiej o stałych porach.

Preparaty wspomagające odporność dziecka

Jeśli maluch często choruje, możemy podawać mu dostępne w aptekach preparaty wzmacniające odporność, np. tran, środki zawierające aloes lub wyciąg z jeżówki purpurowej, kompleksy witamin bądź probiotyki – dobre bakterie, które blokują przedostawanie się groźnych drobnoustrojów do krwioobiegu. Dobór właściwego preparatu mającego wzmocnić odporność dziecka, warto skonsultować z pediatrą. Nie wolno podawać kilku preparatów na raz. Pamiętajmy też, że na efekty takiej kuracji trzeba poczekać minimum 3 miesiące.

Hartowanie wzmacnia odporność dziecka

Najważniejszym elementem hartującym odporność dziecka jest codzienne przebywanie na świeżym powietrzu – minimum przez godzinę – także wtedy, gdy jest chłodno. Wystarczy zadbać o odpowiednie ubranie, uważając, by nie przegrzać malucha. Podczas spaceru spokojnie można na kilka minut zdjąć malcowi czapkę – pod warunkiem, że nie ma wiatru. Dziecięcy organizm musi się nauczyć, jak radzić sobie z nagłą zmianą temperatur. W wakacje warto zmienić klimat, zwłaszcza, jeśli na co dzień mieszkamy w mieście. W ciepłe dni można zafundować maluchowi na przemian chłodny i ciepły prysznic, a następnie natrzeć go ręcznikiem – ten sposób jest jednak zalecany tylko dla zdrowych dzieci. Dbając o odporność dziecka, pamiętajmy też, by odpowiednio nawilżać powietrze w mieszkaniu i codziennie wietrzyć – centralne ogrzewanie wysusza śluzówki, co ułatwia drobnoustrojom dostanie się do organizmu.

Kreatywność, czyli nic innego jak nieustanna postawa twórcza, przejawiająca się powstawaniem nowych pomysłów i rozwiązań, okazuje się być jedną z najbardziej przydatnych cech w życiu człowieka. Niewątpliwie to właśnie elastyczny i nieszablonowy sposób myślenia pomaga nam na co dzień w radzeniu sobie z trudnościami. Dzięki niemu łatwiej jest nam dostosować się do nowych okoliczności, a nasza gotowość do podejmowania nowych wyzwań i odważnych działań wzrasta.

Nic więc dziwnego, że rozwijanie kreatywności u dziecka jest w dzisiejszych czasach celem priorytetowym wychowawców i nauczycieli, ale również rodziców. Jak zatem pielęgnować i zwiększać nietuzinkowy sposób myślenia u dziecka w domowych zaciszu? Oto kilka cennych wskazówek:

1. Uwierz w możliwości swojego dziecka, które z natury jest kreatywne, a jego wyobraźnia – nieograniczona. Zachęć je do wspólnych zabaw, rozwijających postawę twórczą, ale nie zmuszaj swojego dziecka do działań tego typu, jeśli akurat dziś nie ma ochoty na tworzenie kolejnej wydzieranki. Być może dzięki przestrzeni, którą mu dasz kolejnego dnia wpadnie na jakiś genialny pomysł. Pamiętaj również, że nuda jest matką wynalazków.

2. Nie oferuj swojemu dziecku aktywności wymagających od niego pomysłowości i elastyczności w myśleniu jako sposobu na wypełnienie „okienka” pomiędzy kolejnymi zajęciami dodatkowymi. Kreatywny czas to czas wolny od pośpiechu, nielimitowany innymi, ważnymi do załatwienia sprawami. To czas tylko dla Was!

3. Stwórz przestrzeń do tworzenia. Pamiętaj, że rozwój kreatywności oznacza poszukiwanie nowych rozwiązań, eksperymentowanie, doświadczanie, próbowanie, a co za tym idzie przestrzeń, jaką stworzysz dziecku do tego typu aktywności musi być odporna na zabrudzenia i zniszczenia. Nie proponuj dziecku zabaw twórczych na nowym dywanie czy w „bajkowym” pokoju, wypełnionym elektronicznymi zabawkami. Stwórz kącik z materiałami plastycznymi i kreatywnymi, który ustawisz na łatwozmywalnej, zwijanej macie oraz zadbaj o zapas „starych” ubrań do przebierania się. Dzięki temu Twoje dziecko nie będzie czuło presji zachowania sterylnego miejsca pracy, a Tobie zaoszczędzi to mnóstwa stresu :). Nie podcinaj skrzydeł – zrezygnuj ze zwrotów typu: „nie rób tak, bo się pobrudzisz”, :uważaj, bo się rozleje” itp.

4. Ogranicz kupowanie „edukacyjnych” zabawek. Zastanów się, czy w rozwoju kreatywności Twojego dziecka pomoże lalka imitująca płacz dziecka czy kolejne auto? Jak pokazują doświadczenia wielu pokoleń – nie. W zamian zaproponuj mu takie kreatywne zabawki, jak: ścinki materiałów, szmatki, pojemniki, kartki czy materiały naturalne (patyki, szyszki, kasztany, liście, kamyki, sznurki itp.). Zachęć dziecko do poszukiwania ciekawych dla niego materiałów. Być może okażą się inspiracją do czegoś wyjątkowego.

5. Zaangażuj zmysły dziecka. Wielozmysłowe poznawanie świata powala odkryć i „zobaczyć” więcej. Zaproponuj dziecku zabawy angażujące nie tylko wzrok, ale również słuch, smak, węch czy dotyk. Wspólnie testujcie smaki w kuchni, dotykajcie różnych faktur, stwórzcie masę sensoryczną,bawcie się w przelewanie wody podczas kąpieli, słuchajcie odgłosów lasu, wąchajcie kwiaty i „smakujcie” w ten sposób świat.

6. Daj dziecku „wolną rękę” w zabawie. Pozwól mu na zabawę swobodną według jego pomysłów. Pamiętaj, że często Twoja przesadna ingerencja może tłumić, a nawet niwelować dziecięcą kreatywność. Stwórz za to okazję do spotkań i zabaw swobodnych z rówieśnikami – kilka współpracujących ze sobą głów to prawdziwa kopalnia pomysłów i znakomity sposób na rozwijanie dziecięcej kreatywności.

7. Wspieraj pasje swojego dziecka, nie swoje! Przyjrzyj się swojemu dziecku i zastanów się, który rodzaj aktywności twórczej sprawia mu najwięcej radości. Nie skazuj go na popołudnia przepełnione dodatkowymi zajęciami, w których Twoje dziecko już od dawna nie ma ochoty uczestniczyć, za to Tobie wydają się być idealnym rozwiązaniem (i spełnieniem Twoich ambicji). W zamian wybierzcie zajęcia, których nie może się doczekać Twoje dziecko i o których opowiada godzinami. Pamiętaj, że kreatywność jest uzależniona od naszej wolnej woli. Z drugiej strony – naucz dziecka odpowiedzialności za własne wybory i nie pozwól, by przypominały one „skakanie z kwiatka na kwiatek”.

8. Daj przykład. Pamiętaj, że dziecko jest Twoim odbiciem w lustrze – przejmuje Twoje nawyki, sposoby spędzania wolnego czasu, radzenia sobie z trudnościami i kreatywnego ich rozwiązywania. |Zadbaj więc o rozwój swojej kreatywności: aktywnie spędzaj czas, pozwól sobie na twórczy relaks, spróbuj odnaleźć swoją nową pasję. Zrezygnuj z wieczorów na kanapie przed telewizorem czy ekranem telefonu. Bądź dobrym przykładem.

9. Spędzaj kreatywnie czas ze swoją pociechą. Budowanie kreatywności Twojego dziecka to również bycie z nim. Zapytaj, czy możesz wspólnie z nim zbudować ten zamek – być może właśnie tego teraz najbardziej potrzebuje.

Pamiętajmy, że współczesny świat – mimo – poprawy warunków życia i postępu technologicznego oferuje nam rozwiązania dostępne „na wyciągnięcie ręki”, przez co utrudnia dziecku odnalezienie swojego twórczego potencjału oraz niweluje jego spontaniczność. Miejmy więc świadomość,iż dbanie o rozwój kreatywności u dzieci jest ważny już od najmłodszych lat, zwłaszcza w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Podtrzymujmy zatem dziecięcą potrzebę odkrywania i pielęgnujmy w nich wrodzoną ciekawość świata 🙂

Autyzm to całościowe zaburzenie rozwoju, które manifestuje się nieprawidłowym lub upośledzonym rozwojem w trzech kluczowych obszarach: interakcjach społecznych, komunikacji oraz repertuarze zachowań. Obejmuje szerokie spektrum, a jego neurobiologiczne podłoże i etiologia są nadal przedmiotem badań naukowych.

W wieku przedszkolnym dzieci rozwijające się typowo mają już bogaty słownik, budują zdania złożone, wchodzą w dialog. Dzieci w spektrum autyzmu często nie osiągają nawet etapu pierwszych dźwięków werbalnych, rzadziej wypowiadają pojedyncze słowa lub zdania. Nawet, jeśli to czynią, mają trudności z używaniem języka w komunikacji, prowadzeniem rozmowy. Komplikacje te wynikają zarówno z braku intencji komunikacji jak i braku świadomości, do czego służy język i mowa, a także z braku umiejętności ich wykorzystania w procesie porozumiewania się z innymi ludźmi. Największe zaburzenia zauważalne są w inicjowaniu, kontynuowaniu i podtrzymywaniu kontaktu werbalnego, zarówno z dorosłymi, jak i rówieśnikami.

Zaburzenia w relacjach społecznych są silnie skorelowane z nieprawidłowym rozwojem języka i komunikacji. Pojawienie się kompetencji społecznych determinowane jest także przez zdolność do naśladownictwa i chęć współdziałania z innymi ludźmi. Dzieci w spektrum autyzmu bawią się w sposób schematyczny. Mogą segregować, układać przedmioty, skupiać się na ich właściwościach. Nie rozumieją zabawy tematycznej, symbolicznej, a także zamiany ról w zabawie. Przejawia się to w izolowaniu się od rówieśników, samotnej zabawie, pojawieniu się zachowań stymulacyjnych, a czasem również agresywnych. Zaburzenia zachowania, aktywności i zainteresowań są zależne od poziomu rozwoju językowego i społecznego, bowiem brak lub nieprawidłowa komunikacja, powodują lub wyzwalają zachowania powtarzalne, stymulacyjne, fiksacyjne, schematyczne, charakterystyczne dla spektrum zaburzeń autystycznych.

Objawy Autyzmu – co powinno nas zaniepokoić?

1. Brak kontaktu wzrokowego i wspólnego pola uwagi

Dzieci w spektrum autyzmu mogą nie nawiązywać kontaktu wzrokowego lub utrzymywać go krótkotrwale. Zdarza się, że unikają patrzenia w oczy rozmówcy lub nie skupiają na nim uwagi. Mogą mieć trudności w ustanowieniu wspólnego pola uwagi podczas interakcji z innymi. Zdarza się, że skupiają się na jednym szczególe, ignorując resztę otoczenia.

2. Trudności w Komunikacji

Dzieci w spektrum autyzmu często doświadczają trudności w używaniu języka w komunikacji. Często występuje opóźniony rozwój mowy. Nawet jeśli zdolne są do wypowiadania słów, mogą mieć problemy z inicjowaniem i podtrzymywaniem rozmów.

3. Zaburzenia w Relacjach Społecznych

Dzieci z autyzmem nie wykazują potrzeby inicjowania kontaktów z rówieśnikami, preferując samotną aktywność. Często wykazują ograniczone zainteresowanie zabawami grupowymi, które są oparte na współpracy, ponieważ nie rozumieją sytuacji i zasad społecznych. Mogą preferować jednostkową aktywność lub skoncentrować się na jednym rodzaju zabawy.

3. Brak zabawy funkcjonalnej

Dzieci w spektrum autyzmu mogą nie rozumieć zabawy tematycznej, symbolicznej oraz mają trudności w naśladowaniu i współpracy z innymi przez co zabawa jest często schematyczna. Dzieci mogą się skupiać na układaniu, segregowaniu zabawek np. samochodów, dinozaurów.

4. Opór przed zmianami w codziennej rutynie

Mogą protestować na zmiany pojawiające się w otoczeniu i w codziennej rutynie, reagować lękiem lub wybuchem złości

5. Nietypowe lub intensywne reakcje na bodźce

Może być zauważalna nadwrażliwość lub obniżona wrażliwość na bodźce zmysłowe np. dźwięki, zapachy, faktury, światło. Mogą reagować zakrywaniem uszu i płaczem w reakcji na różne dźwięki. Niektóre dzieci w spektrum autyzmu mogą aktywnie szukać dodatkowych bodźców, takich jak dotyk, ruch czy intensywne doznania zmysłowe.

6. Stereotypie ruchowe

U dzieci z autyzmem zauważyć można również powtarzalne zachowania np. trzepotanie rękami, klaskanie, kołysanie, chodzenie w kółko, wprawianie przedmiotów w ruch wirowy.

7. Wąski repertuar zainteresowań

Wąski, czasem nietypowy repertuar zainteresowań u dzieci. W przeciwieństwie do dzieci rozwijających się typowo, które często poszerzają swoje horyzonty w obszarze zainteresowań, dzieci z autyzmem mogą skupiać się na konkretnych tematach lub przedmiotach. Są w stanie wykazywać intensywną fiksację na określonych tematach, często trwającą przez długi okres. Mogą mieć trudności z przełączaniem się między różnymi zainteresowaniami lub aktywnościami.

Co ważne, dziecko w spektrum autyzmu nie musi wykazywać wszystkich objawów. Także nasilenie objawów jest różne np. niektóre dzieci nie nawiązują kontaktu wzrokowego, inne w mniejszym stopniu patrzą w oczy a jeszcze inne patrzą w oczy tylko w niektórych sytuacjach. Obraz autyzmu może być bardzo zróżnicowany u różnych dzieci.

Zauważenie pierwszych objawów autyzmu u dziecka może być momentem, który wywołuje różnorodne emocje u rodziców – od niepokoju po chęć podjęcia działań w celu wsparcia dziecka.

Oto kroki, które rodzice mogą podjąć, gdy zauważą pierwsze symptomy autyzmu:

1. Spokojna obserwacja i dokładna analiza:

Należy starać się obserwować dziecko spokojnie, zanotować, co przyciąga uwagę, jakie są charakterystyczne zachowania i jak długo trwają obserwowane objawy i czy są one stałe czy okresowe.

2. Konsultacje ze Specjalistami

W przypadku pojawienia się obaw co do rozwoju dziecka, warto skonsultować się z psychologiem w przedszkolu. Specjalista może skierować rodziców do poradni psychologiczno-pedagogicznej, gdzie zespół ekspertów, pomoże zdiagnozować potencjalne zaburzenia.

3. Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka

Rodzice, którzy zauważają trudności mogą się postarać o opinię o Wczesnym Wspomaganiu Rozwoju Dziecka. W tym celu należy udać się z dzieckiem do lekarza specjalisty, który wydaje zaświadczenie lekarskie stwierdzające opóźnienie/zaburzenie/ niepełnosprawność, które jest podstawą do wydania opinii o Wczesnym Wspomaganiu Rozwoju Dziecka. Konieczne jest, aby lekarz wyszczególnił rodzaj zaburzenia/niepełnosprawności oraz stwierdził potrzebę wczesnego wspomagania rozwoju ze względu na jedną lub kilka następujących przyczyn:

• opóźniony lub zaburzony rozwój psychoruchowy
• niepełnosprawność ruchową w tym z afazją,
• niepełnosprawność intelektualną,
• niepełnosprawność sprzężoną (kilka niepełnosprawności równocześnie)
• autyzm
• zaburzenia wzroku, słuchu, mowy.

A następnie udać się do Publicznej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej zgodnie z rejonizacją, należy zgłosić dziecko na diagnozę, wypełnić wniosek o wydanie opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju oraz dołączyć dokumentację. Wczesne wspomaganie rozwoju stymuluje rozwój dziecka w sferach, które wymagają wsparcia. Zajęcia WWR są nieodpłatne i odbywają się w poradniach psychologiczno-pedagogicznych, przedszkolach oraz ośrodkach terapeutycznych.

4. Diagnoza

Wszelkie badania w kierunku diagnozy prowadzą poradnie psychologiczno- pedagogiczne lub prywatne ośrodki diagnostyczno-terapeutyczne wyspecjalizowane w zakresie spektrum autyzmu, w których w proces diagnozy zaangażowany jest zespół specjalistów: psychiatra, logopeda, psycholog oraz pedagog specjalny. Diagnozę potwierdza na podstawie dokumentacji i własnych badań psychiatra, który wystawia dokument, na podstawie którego poradnie wydają opinię o wczesnym wspomaganiu rozwoju oraz orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego.

Zaufaj Swojej Intuicji

Należy pamiętać, że rodzice są najlepszymi obserwatorami swoich dzieci. Jeśli coś budzi zaniepokojenie, nie warto zwlekać. Działanie na wczesnym etapie, wsparte intuicją rodziców, może znacząco poprawić rozwój dziecka. Autyzm to wyzwanie, ale z odpowiednim zrozumieniem, wsparciem i szybką reakcją, dzieci w spektrum autyzmu mogą osiągnąć znaczący postęp w swoim rozwoju. Współpraca ze specjalistami jest kluczowa dla zapewnienia dzieciom najlepszych szans na rozwój i uczestnictwo w życiu społecznym.

Czas w przedszkolu… Piosenki, ciekawe zajęcia, zabawy z dziećmi, wycieczki, spotkani, imprezy – słowem mnóstwo atrakcji. Jak zorganizować dziecku czas, kiedy pojawia się choroba i maluch musi zostać w domu? Wówczas szybko pojawia się nuda, bo ile można bawić się lalkami, samochodami czy klockami? Albo jak długo można oglądać bajki? Każdy, nawet najwytrwalszy maluch, prędzej czy później zacznie się nudzić. I co wtedy? Śpieszymy z kilkoma, niezbyt skomplikowanymi pomysłami na wykorzystanie ciekawie czasu z dziećmi w domu!

1. Teatrzyki

Zabawa w teatr, może przybierać różne formy oraz angażować nie tylko dziecko, ale również rodzica. To idealny pomysł na wspólne spędzanie czasu z dodatkową dawką dobrej rozrywki. Do zorganizowania spektaklu w domowych warunkach teoretycznie nie trzeba wiele. Wystarczy przygotowany koc, który będzie pełnił rolę kurtyny. Pacynki? Możecie stworzyć je ze starych rękawiczek, lub po prostu wykorzystać misie i lalki. Jeśli dodacie do tego zgaszone światło i nocną lampkę- powstanie wspaniały teatr cieni!

2. Poszukiwacze skarbów

Mieszkanie, wszystko jedno jak wielkie, może przy odrobinie wysiłku przemienić się w magiczną krainę, pełną tajemniczych skarbów. Wystarczy przygotować mapę z zadaniami do wykonania. Mogą to być zadania całkiem prozaiczne, jak zrobienie kilku pajacyków; do tych bardziej wymagających, jak np. narysowanie pirackiego statku. Ogranicza nas tylko wyobraźnia! Nie zapomnijmy także o ukryciu skarbów! Mogą to być łakocie, zabawki albo dowolny inny przedmiot, który sprawi smykom radość. Dzięki temu finał zabawy powinien być niezapomniany.

3. Zabawy z tekturami i pudełkami

Macie w domu kilka zbędnych pudełek? Idealnie! Przydadzą się podczas wykonania np. kosmicznej rakiety, domku albo pojazdu. Wystarczy jeszcze odrobina zaangażowania rodzica, trochę taśmy i kolorowego papieru. Dodatkowo, z płaskiej tektury można stworzyć wspaniałe miasto do poruszania się autami, rysując drogi, różne budynki i inna wszelaką architekturę. Płaska tektura, nada się do narysowania labiryntu, przez który będzie maluch musiał przeprowadzić swojego ulubionego misia.

4. Ciastolina własnej roboty

To się nigdy nie znudzi! Zapewni dużo większą frajdę, niż wszystkie najlepsze play-doh. W sieci możemy znaleźć dużo różnych przepisów, my proponujemy dwa, najłatwiejsze i najbardziej ciekawe. Pierwsza to pachnąca piankolina, czyli mąka ziemniaczana i odżywka do włosów- dodać w mniej więcej równych proporcjach. Druga, ciecz nienewtonowska, czyli mąka ziemniaczana i woda. Wodę dodawać do mąki, tak aby ciecz stała się dość gęsta. Zabawa, która z pewnością pozwoli rodzicom wypić ciepłą kawę 🙂

5. Niesamowite prace plastyczne

I nie chodzi tutaj o zwykłe malowanie farbami czy kredkami! Mamy dla Was przepis na rosnące farby. Wystarczy jedna porcja soli, jedna porcja mąki i jedna porcja wody, następnie należy wymieszać, dodać ulubiony kolor farby plakatowej i tworzyć dzieła! Aby urozmaicić prace plastyczne, możemy wykorzystać także gąbki do mycia naczyń- wycinać z nich stempelki i odbijać je za pomocą farby na kartce.

Wszystkie te pomysły możemy wykorzystać w dowolnym momencie przebywania naszych dzieci w domu, nie tylko w trakcie chorowania. Wiemy, że „nudzi mi się”, pojawia się często. Dodatkowo, przedstawione powyżej zabawy i aktywności sprawią, że dziecko rozwinie swoją wyobraźnie i kreatywność, oraz prawdopodobnie za jakiś czas, samo będzie potrafiło wymyślać dla siebie ciekawe zabawy bez użycia zabawek z codzienności!

Udanej zabawy!